ყოფიერების აუტანელი სიმძიმე

ზუსტი რიცხვით არ დავინტერესებულვარ, უფრო სწორად ჩემი მეგობრების დიდი რიცხვი ცვალებადია. იშვიათად აკლდება ვინმე, მაგრამ ხშირად ემატება.

images (4)მიუხედავად ამისა, არის მომენტი, როცა არავინ არის ჩემს გვერდით. უფრო სწორად, არც მინდა იყოს.

მომენტი, რომელიც არც მენსტრუაციული ციკლის პერიოდთანაა დაკავშირებული, არც იმედგაცრუელბულ სასიყვარულო ურთიერთობებთან, არც ამინდთან, არც უფულობასთან, არც სხვა პირადულ პრობლემებთან. თითქოს ყველაფერი რიგზეა, ნორმალურადაა, მაგრამ  ცუდად ხარ. ადგილს ვერ პოულობ, ფორიაქობ, გინდა გაიქცე, ან დაყრუვდე, დამუნჯდე, ვერ იფიქრო.

კონკრეტულ მიზეზსაც ვერ პოულობ, თუ რამ ჩაგაგდო ამ მდგომარეობაში. უბრალოდ დაგროვდა, დამძიმდა და აუტანელი გახდა.

მე ვიცი, რომ “თავსაფრიანი დედაკაცი” არ ვარ, არც “მარტოობის კავალერი”, არც ტერეზასა და ტომაშიც მსგავსი ისტორია არ დაიწერება ჩ(ვ)ემ(ნ)ს შესახებ.

everything-alrightყველაფერი გავლადია და შემთხვევით არაფერი ხდება.

ყველაფერი კანონზომიერია, ზოგჯერ აუტანლად მსუბუქი ან მძიმე.

და საკუთარი მოტივაციისთვის:

ყველაფერი კარგად იქნება, შეიძლება დღეს არა, მაგრამ ეს გარდაუვალია! 

Advertisements

2 thoughts on “ყოფიერების აუტანელი სიმძიმე

  1. მესმის თქვენი 🙂 ახლა ზუსტად ასეთ მდგომარეობაში ვარ. კარგია ,რომ პოზიტიურად უდგებით პრობლემას. მეც ეს მშველის ყოველთვის 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s